vrijdag 16 november 2007

Zie ne keer ier, we zijn ier alweer terug!

We kunnen het niet ontkennen, jullie hebben recht op een kleine update. Eerst en vooral, wij zijn niet verdronken! We wisten er geen ballen van, maar blijkbaar heeft een deel van Mexico last van wateroverlast, hevige regenbuien ed. Ge moet dus weten dat dit nieuws ons niet via een Mexicaan ter ore is gekomen, maar door twee Belgische meiden die in Orizaba vertoeven (een dorpje niet ver van Veracruz en niet zo ver van ons). Dus mensen, niet enkel Belgie staat bekend voor haar hevige natuurrampen... of ook Mexico een weervrouw heeft die vooral bekend staat voor haar tetten moeten we nog uitzoeken.

We voelen ons hier eigenlijk al goed thuis in en rond Calpullie de los niños. Ons project loopt lekker, en we kunnen onze weekendjes goed vullen. Zoals we op voorhand uitgewerkt hadden, zorgen we ervoor dat de kinderen wekelijks een goed uitgebalanceerd aanbod krijgen van sport, spel, dans/muziek, kunst en kookinitiatie. We slagen er toch min of meer in dit alles telkens rond een bepaald land op te bouwen. Europa was het eerste continent dat we onder de loep namen. Zo hebben we ondermeer de olympische spelen met allerlei atletiekdisciplines gespeeld, een reis rond Europa gemaakt waarbij in ieder land een typisch spel aan bod kwam (koningsbal, schoenenpetanque, toren van pizza, appelsienenrace,...), een persoonlijk schriftje gemaakt waarin ze de verworven informatie kunnen neerschrijven, de sirtaki gedanst en belegde broodjes met als dessert belgische pannekoeken gegeten. Morgen is onze laatste dag in het kader van Europa en maken we een overheerlijke spaghetti klaar! Misschien niet slecht om meteen alle mensen te bedanken die ons een financieel steentje hebben bijgedragen. Iedere week is het noodzakelijk om heel wat inkopen te doen om dit alles mogelijk te maken. Het zou onze portemonnee des te meer zeer doen indien we zelf zouden instaan voor al het knutsel-, kook-, sport en spel-materiaal. Want naast ons eigen project, steunen we Calpullie de los niños als organisatie ook financieel door een maandelijkse bijdrage te geven die mee inbegrepen zit in de huurprijs van het appartement. Dus geloof ons, aan bier en shoppen zal het verkregen geld niet verkwist worden. We hebben al enkele foto's op de site gezet die jullie wat meer laten zien over onze activiteiten.

Wat hebben we naast ons project ondertussen nog gedaan? Brood gebakken voor hun jaarlijkse traditionele 'diaz de muertos', een verjaardagsparty bijgewoond van een Mexicaanse nonkel, lekker ons eigen potje gekookt of heerlijk gaan dineren of ontbijten in een plaatselijk restaurantje, een weekendje Veracruz, waar we onze eerste Salsa pasjes hebben kunnen ten toon spreiden op de plaatselijke straatfestiviteiten (want geloof het of geloof het niet, als wij terug in het belgenland zijn, zullen de sappige vruchten van onze intense wekelijkse Salsa training in een plaastelijke dansschool niet meer te ontkennen zijn)...en ook af en toe iets teveel het toilet moeten opzoeken om de plaastelijke worstcreaties naar buiten te werken.
We hebben ondertussen twee Belgische meiden ontmoet in Puebla die voor bijna een heel jaar in Orizaba verblijven om les te geven. Het was leuk om elkaars ervaringen van het Mexicaanse rijlen en zeilen te delen. Ondanks we elkaar niet van op voorhand kenden vielen onze gesprekken voor geen moment stil. Zij wisten ons te vertellen dat er een Belgische bar is in Puebla!! Door de verkiezingen in Puebla, waarbij de wet iedereen verbiedt alcohol te drinken die dag en de dag ervoor, was de bar jammergenoeg niet open. Ge moogt er allemaal zeker van zijn dat onze volgende update misschien minder Mexicaans zal aanvoelen omwille van die bar... Een goede kater van belgisch bier zal ondanks de hoofdpijn nog eens vertrouwd aanvoelen!

Wat hebben we nog in het verschiet? Tine en Miet (zie ook hun blog, linkje links beneden) die ondertussen ook vertrokken zijn naar Mexico, zullen ons binnen een paar weken komen opzoeken! We zijn door de Belgische meiden uitgenodigd voor een feest in Orizaba binnen enkele weken. Caroline haar ouders (en Hans (=broer Koen) wellicht ook!) komen rond kerstmis naar Playa del Carmen, maw wij ook dus! ...

Ziezo, tot hier onze update. Voor commentaren, opmerkingen, reacties of kritische bespiegelingen kunnen jullie nog altijd hier terecht.

De leute an de preute en tot later!

KoCa

donderdag 1 november 2007

Jawaddedadde, nog meer nieuws!

Van sommigen hebben we de vraag gekregen nog eens iets meer te vertellen over ons verblijf hier in Tlaxcalancingo en het verloop van ons project. Uiteraard willen we zelf niets liever dan jullie allen in te lichten over hoe lekker warm het hier overdag kan zijn, maar ook hoe koud het s'nachts kan zijn, hoe ook hier de koeien kunnen stinken en dikke vroten kunnen laten en hoe de talrijke kerkjes er iedere vroege morgen in slagen (mij, zijnde Koen) een half uur wakker te houden met hun oorverdovend klokkengeweld.

We zullen beginnen met waar we de vorige keer zijn geeindigd: ons kamertje! We zijn (vooral dan Caroline met haar creatieve kijk op binnenhuisarchitectuur) erin geslaagd ons eerder primitief ogend en naar schimmel ruikend kamertje te transformeren naar een nette en gezellige woonst met badkamer, waar (en dit dan vooral door de technische kennis van mezelf) zowel de douche, WC en lavabo met stromend water is voorzien, hoera! We zijn de eerste dagen dus voornamelijk druk in de weer geweest met het afschuimen van talrijke marktjes en kraampjes waar de vriendelijke Mexicanen maar al te graag hun koopwaar ten toon spreiden.

Ons project is deze week pas echt van start gegaan. Al van bij het begin is het altijd onze bedoeling geweest een dagelijkse speelpleinwerking te organiseren voor de kinderen van het dorp. We willen samen met, door en voor de kinderen een 'Biaje alrededor del mundo' (reis rond de wereld) maken. Concreet willen we dus iedere week koken, knutselen, sporten, dansen en spelletjes spelen met daarbij telkens een bepaald land of continent als referentie. (Wie geinteresseerd is in een tot in detail uitgewerkte versie van onze plannen, zie de link onderaan rechts van onze blog). Uiteraard zaten wij nog met onnoemelijk veel vragen vooraleer wij hier toekwamen. Een gedetailleerde beschrijving van de omgeving waar wij hier de komende maanden zullen werken hadden we niet. We moesten ons dus baseren op weinig details... Daarom was het ook zo spannend voor ons om hier in het dorp te arriveren. Na enkele verkennende dagen van de omgeving en de nodige gesprekken met Patty (later meer over wie zij is) bleek dat (hoera hoera!!) alles enorm goed meevalt. We hebben een keuken om te koken, er zijn klasjes om te knutselen en grote grasvelden om te sporten en te spelen. De grootste meevaller is dus dat de hele omgeving zeer geschikt is om ons project uit te werken! Daarnaast krijgen we van Patty quasi 'carte blanche' om alles te organiseren.

Maar wie is Patty nu? Zij is de projectverantwoordelijke van 'Calpulli de los niños', de trotse moeder van twee schattige kinderen en tevens de schoonzus van mijn nicht Ina (zij is immers getrouwd met de broer van Patty). Via Ina zijn wij dus met Patty in contact gekomen. Calpulli de los niños heeft zij 10 jaar terug opgericht en focust zich voornamelijk op naschoolse vorming van kinderen en begeleiding van moeders. Haar man houdt hun familieboerderijtje in stand. We zijn al meegeweest naar de velden om mais te plukken en ikzelf heb daarnaast de eer gehad de maandelijkse tonnen mest van hun lieve koetjes op de velden te gaan rondstrooien.

Tijdens de week zullen we ons vanaf nu voornamelijk bezig houden met de uitwerking ons eigen project. De weekends echter proberen we vrij te houden voor tripjes naar dorpjes of steden in de buurt. Zo hebben we al Cholula en Puebla bezocht, Veracruz volgt!

Bij deze zijn jullie weer even upgedated! Uiteraard zijn wij ook benieuwd naar jullie spannende verhalen over het Belgische weer, uitzichtloze jobs, regeringsloze politiek en andere hot Belgian topics (zoals de tetten van Sabine Haegedoorn, stakingen van de spoorwegen en wateroverlast in Baggen de kupe). Bedankt aan iedereen die onze blog in het oog houdt!

Zonnige groetjes,

KoCa