Jawaddedadde, nog meer nieuws!

Van sommigen hebben we de vraag gekregen nog eens iets meer te vertellen over ons verblijf hier in Tlaxcalancingo en het verloop van ons project. Uiteraard willen we zelf niets liever dan jullie allen in te lichten over hoe lekker warm het hier overdag kan zijn, maar ook hoe koud het s'nachts kan zijn, hoe ook hier de koeien kunnen stinken en dikke vroten kunnen laten en hoe de talrijke kerkjes er iedere vroege morgen in slagen (mij, zijnde Koen) een half uur wakker te houden met hun oorverdovend klokkengeweld.

We zullen beginnen met waar we de vorige keer zijn geeindigd: ons kamertje! We zijn (vooral dan Caroline met haar creatieve kijk op binnenhuisarchitectuur) erin geslaagd ons eerder primitief ogend en naar schimmel ruikend kamertje te transformeren naar een nette en gezellige woonst met badkamer, waar (en dit dan vooral door de technische kennis van mezelf) zowel de douche, WC en lavabo met stromend water is voorzien, hoera! We zijn de eerste dagen dus voornamelijk druk in de weer geweest met het afschuimen van talrijke marktjes en kraampjes waar de vriendelijke Mexicanen maar al te graag hun koopwaar ten toon spreiden.

Ons project is deze week pas echt van start gegaan. Al van bij het begin is het altijd onze bedoeling geweest een dagelijkse speelpleinwerking te organiseren voor de kinderen van het dorp. We willen samen met, door en voor de kinderen een 'Biaje alrededor del mundo' (reis rond de wereld) maken. Concreet willen we dus iedere week koken, knutselen, sporten, dansen en spelletjes spelen met daarbij telkens een bepaald land of continent als referentie. (Wie geinteresseerd is in een tot in detail uitgewerkte versie van onze plannen, zie de link onderaan rechts van onze blog). Uiteraard zaten wij nog met onnoemelijk veel vragen vooraleer wij hier toekwamen. Een gedetailleerde beschrijving van de omgeving waar wij hier de komende maanden zullen werken hadden we niet. We moesten ons dus baseren op weinig details... Daarom was het ook zo spannend voor ons om hier in het dorp te arriveren. Na enkele verkennende dagen van de omgeving en de nodige gesprekken met Patty (later meer over wie zij is) bleek dat (hoera hoera!!) alles enorm goed meevalt. We hebben een keuken om te koken, er zijn klasjes om te knutselen en grote grasvelden om te sporten en te spelen. De grootste meevaller is dus dat de hele omgeving zeer geschikt is om ons project uit te werken! Daarnaast krijgen we van Patty quasi 'carte blanche' om alles te organiseren.

Maar wie is Patty nu? Zij is de projectverantwoordelijke van 'Calpulli de los niños', de trotse moeder van twee schattige kinderen en tevens de schoonzus van mijn nicht Ina (zij is immers getrouwd met de broer van Patty). Via Ina zijn wij dus met Patty in contact gekomen. Calpulli de los niños heeft zij 10 jaar terug opgericht en focust zich voornamelijk op naschoolse vorming van kinderen en begeleiding van moeders. Haar man houdt hun familieboerderijtje in stand. We zijn al meegeweest naar de velden om mais te plukken en ikzelf heb daarnaast de eer gehad de maandelijkse tonnen mest van hun lieve koetjes op de velden te gaan rondstrooien.

Tijdens de week zullen we ons vanaf nu voornamelijk bezig houden met de uitwerking ons eigen project. De weekends echter proberen we vrij te houden voor tripjes naar dorpjes of steden in de buurt. Zo hebben we al Cholula en Puebla bezocht, Veracruz volgt!

Bij deze zijn jullie weer even upgedated! Uiteraard zijn wij ook benieuwd naar jullie spannende verhalen over het Belgische weer, uitzichtloze jobs, regeringsloze politiek en andere hot Belgian topics (zoals de tetten van Sabine Haegedoorn, stakingen van de spoorwegen en wateroverlast in Baggen de kupe). Bedankt aan iedereen die onze blog in het oog houdt!

Zonnige groetjes,

KoCa