Hola amigos

Weeral lang geleden dat ik jullie nog eens heb upgedate over ons vertoeven hier in Mexico. Daarom zal ik vandaag eens uitgebreid mijn boekje openslaan.

Wat betreft ons project.. wel alles verloopt naar wens. De kinderen beginnen zowaar zware affectie te tonen voor ons. Soms net dat tikkeltje te veel, want sommigen hangen als zuignappen aan onze benen en armen. Maar schattig zijn ze wel. Tgaat pikken als we hen moeten verlaten.
Ondertussen zijn er ook twee belgische chicas (Tine en Miet, zie hun bloglink) gestrand in Calpulli de los niños om ons geweldige project te ondersteunen. En dat is natuurlijk de max, want nu zijn we in staat om wat grootsere activiteiten op touw te zetten en zelfs al eens een uitstapje te organiseren..

Maar genoeg over onze werkzaamheden hier.. het is tijd voor een korte uiteenzetting over onze vrije tijd. Want echt waar beste lezers, we hebben het hier nog altijd dik naar onze zin!
Gisteren zijn we naar een heuse worstelmatch gaan kijken. Ja, in real life is it sooo much better dan op TV. Massa´s mexicanen troepen elke maandagavond samen in de wrestling arena van Puebla om dan naar een robbertje vechten te kijken tussen dikke mannen, chippendales en dwergen die het beste van zichzelf geven. Het is dan -als kijker- voornamelijk de bedoeling om zoveel mogelijk vieze woorden te roepen ("chinga tu madre cabron", "pendejo" en "stupido abuelito")naar de "worstelhelden in veel te spannende broekjes", bier te gooien naar de ring en volledig uit de bol te gaan. Ik heb me eerder gedeisd gehouden, maar Koen heeft zich gisteravond volledig geïntegreerd in de Mexicaanse cultuur.

Ondertussen hebben we ook reeds enkele plaatselijke feestjes kunnen bijwonen. Aan het eerste mocht ik echter niet deelnemen.. het was een "men only-gedoe", omdat mannen zich blijkbaar niet lazarus willen drinken met vrouwen erbij. Belachelijk! Dus terwijl ik triestig in mijn bed sudokuutjes lag op te lossen, heeft mijn vriend Koen zich alweer kunnen verdiepen in de Mexicaanse cultuur (lees bier) tot drie uur in de morgen. Gelukkig kreeg ik de dag erna ook de kans om deel te nemen aan de lokale festiviteiten, want iemand van het dorp was jarig en hoewel we de mens van haar nog pluimen kenden, waren we uitgenodigd om met hem de nodige Mexicaanse biertjes te verzetten. Sympatiek was dat!

Nog een interessant gebeuren is het feit dat ik allergisch blijk te zijn voor bepaalde zesvoeters (ook wel insecten genaamd). Vorige week was namelijk 1 van deze onweelderige exemplaren erin geslaagd om via mijn been naar omhoog te kruipen. Daar aangekomen had de niettige stumperd er niet beter op gevonden om zijn voelsprieten in mijn bilkaak te planten. Niets aan de hand zou je denken, ware het niet dat ik kort daarna een serieuze jeuk begon waar te nemen rond de aarsstreek. Enkele seconden later kreeg ik ook last van jeukende ogen en een tintelend gevoel in de neusgaten. Toen dit nog enkele minuten bleef aanhouden, vond ik het geen slecht idee om misschien even in de spiegel te gaan kijken hoe het met me gesteld was. Ik kon immers op dat moment niet veel meer zeggen, aangezien mijn lippen zo dik aanvoelden. Ik kan u verzekeren beste lezer.. het was geen aardig plaatje dat ik daar zag in de spiegel. Mijn hoofd was warempel de helft dikker dan normaal. Ik kon mij tevens ook niet meer herinneren dat ik zo´n gigantische neusgaten had en mijn lippen waren ondertussen zo opgezwollen dat je er sigaretten mee kon rollen (ja, dit is natuurlijk overdreven, maar ze waren toch behoorlijk dik). Gelukkig - na het innemen van een anti allergie pilletje - was mijn gezicht de volgende dag weer in normale plooi. Koen heeft zich wel kostelijk kunnen amuseren ondertussen.. voor mij was het iets minder.

Zo, dat was het weer. Dag lieve bloglezertjes, oogjes dicht en snaveltjes toe.