Centraal Amerikaanse avonturen

Onze hoeveelheid dagen begint in snel tempo te slinken.. Het gaat pijn doen aan ons hart om dit vakantieparadijs achter ons te laten. We beginnen immers zo langzaamaan wel gewend te worden aan parelwitte, verlaten stranden, aan de azuurblauwe zee, aan de kokosrijke palmbomen, aan de pittoreske vulkaanlandschappen en aan het aanhoudend prachtige weer.. we zijn zelfs zo verwend, dat we werkelijk volgende dialogen voeren :

'Dit strand valt precies een beetje tegen.'
'Ja, tis niet zo parelwit als dat strand van gisteren.'
'En maar drie palmbomen die wat schaduw bieden.'
'En het zeewater is zo koud.'
'Ja, en geen golven!'

U hoort het, een mens vindt duidelijk altijd wel iets om over te zagen..

Costa Rica en Nicaragua liggen nu voorgoed achter ons. Twee prachtige landen. Hoewel we Costa Rica slechts voor een weekje hebben bezocht, heeft het land ons volledig weten te versieren. Met zijn overweldigende natuur, zijn mooie vulkanen en zijn ongelooflijk vriendelijke bevolking.

4 dagen werden we er onder de hoede genomen van onze vriend Wim De Backer (aka 'Vino Panaderia'), die zijn veredelde boshut aan ons toevertrouwde..

Het was een onvergeetelijke ervaring : s'morgens stonden de vossen ons op te wachten om ons te begroeten, s'avonds kropen de hooiwagens over je buik om zich een baan te maken naar de WC waar ze gezellig samentroepten en s'nachts werden we wakker gemaakt door de neusberen die op het dak zwaar aan het discussieren waren.
Vino en zijn lieve vrouwtje bleken hartelijke gastheer en dame te zijn, want het overheerlijke eten, de boswandelingen en de gezellige tripjes waren allemaal stuk voor stuk een klein meesterwerkje.

Ons Costaricaans verhaal werd afgesloten door een laattijdige valentijnsviering in de hot springs (watervallen, zwemputten en jacuzzi) van La Fortuna, met uitzicht op de vulkaan en een tropische bloementuin.

Ook Nicaragua bleek een pracht van een land te zijn. Zowel Granada, San Juan Del Sur en Isla de Ometepe waren waarlijke pareltjes. Hier hebben we ons gewaagd aan een heuse canopy tour (dead riding) boven een koffieplantage en een vulkaanbeklimming die tien uur in beslag nam en drie dagen later nog steeds voor gruwelijke beenstijfheid zorgde.

En nu zitten we in Guatemala.. met Lago de Atitlan (dorpjes aan een groot meer), Quetzaltenango, San Cristobal (authentiek mayastadje) en Puerto Escondido (surfersparadijs) nog in het verschiet. Mooie plannen.. maar weinig tijd.

We gaan jullie daarom dan ook met rust laten om nog wat activiteiten te ondernemen..


Dikke groeten,


Koen en Caroline

Nieuwe fotos

Beste mensen,

Jullie kunnen via deze link http://picasaweb.google.com/vino.monteverde een map bekijken met 150 fotos van een deeltje van onze reis. Jammergenoeg kunnen we een ander deel van onze fotos momenteel niet meer openen wegens een leuke error...hopelijk wordt dit in Belgie opgelost.

Vele groeten!

Buenas dias a todos!

Mensen die zich afvragen wanneer we nog eens nieuwe foto's op onze blog zullen zetten, moeten we teleurstellen. Er is iets mis gelopen met ons geheugenkaartje, waardoor we de fotos van de periode na Mexico tot nu niet meer kunnen openen. We zijn niet zeker of dit probleem zal kunnen opgelost worden in Belgie. Eergisteren hebben we een nieuw kaartje gekocht (pijnlijke kost). Nu duimen maar dat we onze vele fotos op het ander kaartje niet verliezen. Lang leve de techniek!!

Hier nog een korte update van onze avonturen:

Het kleine dorpje/eilandje Flores was onze eerste stop in Guatemala. Echt een prachtig plaatsje aan een groot meer. We zaten in het tot nu toe mooiste en gezelligste hostalleke dat we gezien hebben. Van daaruit kon je naar de ruines van Tikal gaan. We hebben daar 1 nachtje in een hangmatje in de 'jungle' geslapen en smorgensvroeg een poging gedaan de zonsopgang te zien vanop de hoogste tempel. Jammergenoeg was de mist de grote spelbreker... We zouden in pricipe vanop de tempel de jungle moeten horen ontwaken (apen, vogels en meer), maar ook dat was een tegenvaller. Die beesten hadden er die ochtend geen zin in. Al bij al wel een goede ervaring!

Na Tikal hebben we vanuit het dorpje 'Rio Dulce' met een bootje de gelijknamige rivier opgevaren richting Livingston (een stadje met Afro amerikaanse bevolking die graag jointjes rookt). Onderweg hebben we echter een zijriviertje ingeslaan en enkele dagen verbleven in een paradijselijk oord in de jungle langs het water. Kayaktocht door mangroves of gewoon zwemmen in de rivier en de aap uithangen met een tarzankoord! Echt een gezellige boel omdat we ook veel sympatieke mensen hebben leren kennen.

Vanuit Livingston zijn we met een bendeke richting Honduras getrokken met het eiland Utila als eindstop, alwaar ik met trots mijn duikbrevet 'Open water' heb behaald! Duiken is de max en ervarenen onder jullie zullen dit ongetwijfeld ten volle kunnen beamen! We zullen Honduras nu snel achter ons laten om richting Nicaragua te trekken.

Vele groetjes van onszelf en tot later!

Ps: Hoe zit dat eigenlijk met de Belgische regeringsloze kwestie? Voelt iemand zich geroepen?