Centraal Amerikaanse avonturen

Onze hoeveelheid dagen begint in snel tempo te slinken.. Het gaat pijn doen aan ons hart om dit vakantieparadijs achter ons te laten. We beginnen immers zo langzaamaan wel gewend te worden aan parelwitte, verlaten stranden, aan de azuurblauwe zee, aan de kokosrijke palmbomen, aan de pittoreske vulkaanlandschappen en aan het aanhoudend prachtige weer.. we zijn zelfs zo verwend, dat we werkelijk volgende dialogen voeren :

'Dit strand valt precies een beetje tegen.'
'Ja, tis niet zo parelwit als dat strand van gisteren.'
'En maar drie palmbomen die wat schaduw bieden.'
'En het zeewater is zo koud.'
'Ja, en geen golven!'

U hoort het, een mens vindt duidelijk altijd wel iets om over te zagen..

Costa Rica en Nicaragua liggen nu voorgoed achter ons. Twee prachtige landen. Hoewel we Costa Rica slechts voor een weekje hebben bezocht, heeft het land ons volledig weten te versieren. Met zijn overweldigende natuur, zijn mooie vulkanen en zijn ongelooflijk vriendelijke bevolking.

4 dagen werden we er onder de hoede genomen van onze vriend Wim De Backer (aka 'Vino Panaderia'), die zijn veredelde boshut aan ons toevertrouwde..

Het was een onvergeetelijke ervaring : s'morgens stonden de vossen ons op te wachten om ons te begroeten, s'avonds kropen de hooiwagens over je buik om zich een baan te maken naar de WC waar ze gezellig samentroepten en s'nachts werden we wakker gemaakt door de neusberen die op het dak zwaar aan het discussieren waren.
Vino en zijn lieve vrouwtje bleken hartelijke gastheer en dame te zijn, want het overheerlijke eten, de boswandelingen en de gezellige tripjes waren allemaal stuk voor stuk een klein meesterwerkje.

Ons Costaricaans verhaal werd afgesloten door een laattijdige valentijnsviering in de hot springs (watervallen, zwemputten en jacuzzi) van La Fortuna, met uitzicht op de vulkaan en een tropische bloementuin.

Ook Nicaragua bleek een pracht van een land te zijn. Zowel Granada, San Juan Del Sur en Isla de Ometepe waren waarlijke pareltjes. Hier hebben we ons gewaagd aan een heuse canopy tour (dead riding) boven een koffieplantage en een vulkaanbeklimming die tien uur in beslag nam en drie dagen later nog steeds voor gruwelijke beenstijfheid zorgde.

En nu zitten we in Guatemala.. met Lago de Atitlan (dorpjes aan een groot meer), Quetzaltenango, San Cristobal (authentiek mayastadje) en Puerto Escondido (surfersparadijs) nog in het verschiet. Mooie plannen.. maar weinig tijd.

We gaan jullie daarom dan ook met rust laten om nog wat activiteiten te ondernemen..


Dikke groeten,


Koen en Caroline